Δευτέρα 22 Οκτωβρίου 2012

ΕΙΜΑΙ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ. Ε ΚΑΙ;

Η λέξη μειονότητα εμπεριέχει από μόνη της μια έλλειψη.Κάτι που είναι λίγο,είναι λειψό άρα ανίσχυρο.Βρίσκεται στον αντίποδα κάποιου που είναι πολύ,άρα ισχυρό.Το ερώτημα είναι ,πως αν στις μέρες μας οι μετανάστες,οι αλλόθρησκοι,οι αλλόγλωσσοι,οι γεωγραφικά εξόριστοι είναι μια μειονότητα,τότε ποιοι είναι οι πλειονότητα;Ποιο είναι το αντίβαρο που κρατά τις ισορροπίες σε μια ζυγαριά που όλοι καταλαβαίνουμε ότι είναι "πειραγμένη";

Όλοι μας,ο καθένας ξεχωριστά,ανήκουμε σε μια μειονότητα και πάντα κάποιοι θα μας κοιτάνε με μισή ματιά και έτοιμοι να μας φορτώσουν τις αποτυχίες τους,τα βάσανά τους,τη μιζέρια τους και τους κακούς τους υπολογισμούς.

Είμαι μια μειονότητα.Είμαι εκπαιδευτικός και αυτή τη στιγμή επειδή το κράτος με υποχρέωσε να διαβάσω για να περάσω μέσω ΑΣΕΠ στο Δημόσιο ,η μισή κοινωνία ετοιμάζεται να με εξοστρακίσει γιατί υποτίθεται ότι ευθύνομαι για την εκτόξευση των ελλειμμάτων.Ο διπλανός μου είναι μειονότητα γιατί δουλεύει ως ελεύθερος επαγγελματίας και η άλλη μισή κοινωνία ακονίζει τους πέλεκεις γιατί ως ελεύθερος επαγγελματίας φοροδιαφεύγει,επομένως καταστρέφει την οικονομία.Ο απέναντί μου είναι μειονότητα και μισητή  γιατί ανήκει στην κατηγορία των εχόντων,όχι με παρατυπίες και moto ζωής:ποιος δεν έχει το μέλι και δεν το γλύφει,αλλά επειδή κατάφερε με αιματηρές οικονομίες χρόνων να βάλει κάτι στην άκρη.Ο ιδιωτικός υπάλληλος είναι μειονότητα γιατί τα αφεντικά του τον χρησιμοποιούν για να ρεφάρουν καταπατώντας τα εργασιακά του δικαιώματα και αυτός με τη σειρά του μισεί τους δημόσιους υπαλλήλους που εξαιτίας τους αυτός υποφέρει στη δουλειά του.Ο συνταξιούχος είναι μειονότητα και μάλιστα άκρως περιθωριακή, γιατί η ίδια η κοινωνία που τον χρησιμοποίησε και τον έκανε μέρος του συστήματός της τώρα που είναι αντιπαραγωγικός ,του πετάει ένα κόκαλο να γλείψει και να κάτσει στη γωνιά του.Φυσικά ο συνταξιούχος μαίνεται εναντίον των πολιτικών που ο ίδιος ψήφιζε συστηματικά όλα τα προηγούμενα χρόνια που ήταν παραγωγικός.Όσοι αντιστέκονται ιδεολογικά,ψυχολογικά,πολιτισμικά σε μια εποχή που δεν έχει ορίζοντα, παρά μόνο ένα φωταγωγό που στον ανοίγουν με φειδώ ίσα-ίσα να δεις έξω, είναι μειονότητα γιατί αυτοί πουθενά δεν χωράνε και από παντού περισσεύουν.Μόνο που αυτοί είναι αυτοεξόριστοι.Δεν τους ξέβρασε καμία παράνομα ναυλωμένη βάρκα στον τόπο μας.Είμαστε κρίκοι της ίδιας αλυσίδας.Όπως όμως λέει και ο αγαπημένος μου ποιητής Cummings:η αλυσίδα δεν είναι πιο αδύναμη από το χαμένο της κρίκο.Όταν λοιπόν ξαναμιλήσουμε για μειονότητες ας ξανασυστηθούμε...
ΥΓ:Επειδή και εγώ έχω καθαρά τα χέρια μου, γι΄αυτό αντί του ναζιστικού χαιρετισμού λέω να προτιμήσω τις χειραψίες.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου