Την επόμενη μέρα το πρωί ο Ιάσονας ξυπνάει με πυρετό.Η Πηνελόπη έχει ήδη σηκωθεί από το κρεβάτι και έχει ετοιμαστεί για τη δουλειά της.Του προτείνει να πεταχτεί μέχρι το φαρμακείο για να του πάρει αντιπυρετικά.Φεύγει και ο Ιάσονας βυθίζεται σ΄αυτό το λήθαργο που μόνο ένας πυρετός μπορεί να φέρει.Όταν ξυπνάει είναι περασμένη η ώρα.Φωνάζει την Πηνελόπη αλλά αυτή πουθενά.Προσπαθεί να την καλέσει στο κινητό της αλλά η σύνδεση είναι απενεργοποιημένη.Και ξανά ο γνώριμος επισκέπτης του:ο πονοκέφαλος.Μπαίνει στο μπάνιο παραπατώντας και βουτάει το κεφάλι του κάτω από το τηλέφωνο του μπάνιου,αφήνοντας το νερό να τρέξει.Πάει να σηκωθεί και τρεκλίζοντας γλυστράει ολοκληρωτικά το σώμα του στη μπανιέρα.Με τις ελάχιστες δυνάμεις που του έχουν απομείνει,καταφέρνει να βγει.Πηγαίνει προς το τηλέφωνο και ξαναδοκιμάζει.Τίποτα.Κοιτάει γύρω του,μήπως βρει κάποιο στοιχείο που θα τον βοηθήσει να καταλάβει τί μεσολάβησε από την ώρα που μιλήσανε τελευταία φορά μέχρι την ώρα που ξύπνησε μόνος του μέσα στο σπίτι.Ψάχνοντας βρίσκει ένα κουτί κάτω από μια καρέκλα.Ήταν από αυτά που δεν είχαν προλάβει να ανοιχτούν μέσα στο χαμό της μετακόμισης.Το κουτί ήταν χάρτινο και θύμιζε κουτί παπουτσιών:δεν έπεσε έξω:ανοίγοντάς το με τέτοια προσοχή σαν να κοιμόταν κάποιος μέσα και φοβόταν να μην τον ξυπνήσει, ξεπρόβαλλε ένα ζευγάρι κατακόκκινες μπαλαρίνες.Για κάποιο λόγο σταθηκε να τις περιεργάζεται σαν να έκρυβαν κάποιο στοιχείο.Ξαφνικά χτύπησε το σταθερό.Έτρεξε να το σηκώσει και άκουσε μια φίλη της Πηνελόπης-για την ακρίβεια αυτή που τους γνώρισε και ευθυνόταν για αυτό το παράδοξο όπως αποδεικνυόταν προξενιό-η οποία έξαλλη του ζητούσε να σταματήσει να ψάχνει την Πηνελόπη γιατί δεν ήθελε να τον ξαναδεί μετά από το ξύλο που της έριξε.Ο Ιάσονας αποσβωλομένος προσπαθεί να την ηρεμήσει λέγοντάς της πως ποτέ δεν θα έκανε κάτι τέτοιο,πως κάποια παρεξήγηση έγινε.Το τηλέφωνο νεκρώνει ξαφνικά από την άλλη γραμμή.Είναι η δεύτερη φορά που νιώθει ότι έχει συμβεί κάτι το οποίο του διαφεύγει.Είναι η δεύτερη φορά που δεν θυμάται.
Τετάρτη 24 Αυγούστου 2011
Σάββατο 20 Αυγούστου 2011
IΣΤΟΡΙΑ 52-ΤΡΙΤΟ ΜΕΡΟΣ
Ο Ιάσονας ονειρεύεται μια παραλία.Η θάλασσα είναι τρικυμιασμένη και ο ουρανός μουντός.Ψυχή δεν υπάρχει τριγύρω.Ξυπνά με έντονο πονοκέφαλο.Με την Πηνελόπη συνεχίζει να βγαίνει.Μετά από λίγο καιρό αποφασίζουν να συζήσουν στο σπίτι του.Φέρνουν τα πράγματά της και τη βοηθά να τακτοποιηθεί.Μια μέρα επιστρεφοντας στο σπίτι τη βρίσκει να στέκεται όρθια μπροστά από ένα πίνακα που είχε κρεμάσει στο σαλόνι.Αρχίζει να ιδρώνει και αποσβωλομένος τη ρωτάει που τον βρήκε.Η Πηνελόπη,χωρίς να έχει προσέξει την αλλαγή στη διάθεσή του του απαντάει πως το είχανε στο σπίτι τους πολλά χρόνια και πως ήταν ένα είδος οικογενειακού κειμηλίου.Μόνο όταν τον κοίταξε πρόσεξε ότι το ύφος του ήταν σκυθρωπό.
-Αν σε ενοχλεί τόσο πολύ να τον βγάλω.Απλά μου φαινόταν πολύ άδειος ο τοίχος.
-Όχι,εντάξει,άφησέ τον.Καλός είναι.
Ο πίνακας έδειχνε ένα θαλασσινό τοπίο.Το πρόβλημα για τον Ιάσονα ήταν ότι ήταν το τοπίο που έβλεπε στα όνειρά του.
Πέμπτη 18 Αυγούστου 2011
ΙΣΤΟΡΙΑ 52(συνέχεια)
Λίγη ώρα μετά και αφού έχουν φύγει οι καλεσμένοι του,ο Ιάσονας φοράει τις πιτζάμες του και καθαρίζει τον πάγκο της κουζίνας από τα υπολείμματα των τροφών.Βάζει σε ένα πιάτο το φαγητό που περίσσεψε και το τοποθετεί στο ψυγείο. Έχει μια εμμονή με το να καθαρίζει πάντα την κουζίνα του πριν πάει για ύπνο. Μαζεύοντας τα πιάτα εντοπίζει δύο κόκκινες στάμπες από ξεραμένο λεκέ στο ξύλο κοπής. Προσπαθεί να τις ξύσει με το νύχι του αλλά φαίνεται ότι βρίσκονται εκεί αρκετό καιρό. Αφού τελείωσε πήγε στην τουαλέτα να πλύνει τα δόντια του. Κατά τη διάρκεια του πλυσίματος του ξεφεύγει μια μικρή ποσότητα οδοντόπαστας η οποία πέφτει στη πιτζάμα του. Τη βγάζει και την τρίβει με λίγο νερό. Την απλώνει στην κουρτίνα του μπάνιου και πηγαίνει για ύπνο. Πριν κοιμηθεί και ενώ παρατηρεί το ταβάνι εντοπίζει πάνω αριστερά ένα σημείο όπου το χρώμα έχει αρχίσει να ξεφτίζει και από μέσα προβάλλει ένας μουχλιασμένος λεκές. Ο Ιάσονας κοιμάται νωρίς. Το περίεργο όμως είναι ότι έχει μονίμως δύο έντονους μαύρους κύκλους κάτω από τα μάτια του.
ΤΕΛΟΣ 2ου ΜΕΡΟΥΣ
Δευτέρα 15 Αυγούστου 2011
Η Ωραία Καβγατζού: ΙΣΤΟΡΙΑ 52
Η Ωραία Καβγατζού: ΙΣΤΟΡΙΑ 52: "Ένας άντρας παρκάρει το αμάξι του σε μία θέση στάθμευσης με το νούμερο 52.Ανεβαίνει στο διαμέρισμά του το οποίο έχει το ίδιο νούμερο και ετο..."
ΙΣΤΟΡΙΑ 52
Ένας άντρας παρκάρει το αμάξι του σε μία θέση στάθμευσης με το νούμερο 52.Ανεβαίνει στο διαμέρισμά του το οποίο έχει το ίδιο νούμερο και ετοιμάζει φαγητό για τους φίλους του.Οι φίλοι του φτάνουν λίγο αργότερα. Στο τραπέζι συζητούν για τα ανέκδοτα με τις ξανθιές και πώς έχει επικρατήσει η αντίληψη ότι είναι χαζές. Χτυπάει το κουδούνι και πηγαίνει να ανοίξει. Στην πόρτα βρίσκεται μια κοπέλα η Πηνελόπη-φίλη των παιδιών. Δικαιολογείται για την αργοπορία της λέγοντας ότι έχασε το χαρτάκι με τη διεύθυνση.Κάποια στιγμή μετά το φαγητό απομονώνονται στο σαλόνι και λένε διάφορα πράγματα γιατη ζωή τους. Η Πηνελόπη είναι καθηγήτρια στην Πάντειο και ο Ιάσονας αρχιτέκτονας. Στο τραπεζάκι υπάρχει ένα μπουκάλι κόκκινο κρασί. Ο Ιάσονας το σηκώνει για να γεμίσει τα ποτήρια τους και παρατηρεί κάτι περίεργο: η ημερομηνία στο κρασί είναι μεταγενέστερη από την ημερομηνία εκείνης της ημέρας. "Σαν να καταναλώνουμε ένα προϊόν από το μέλλον" σχολίασε χιουμοριστικά η Πηνελόπη. Εκείνη τη στιγμή ο Ιάσονας μόρφασε. Η Πηνελόπη τον ρώτησε τι έχει και εκείνος της απάντησε πονοκέφαλο. Του πρότεινε να του δώσει Mesulid και εκείνος αρνήθηκε λέγοντάς της πως ποτέ δεν παίρνει χάπια.
ΤΕΛΟΣ ΠΡΩΤΟΥ ΜΕΡΟΥΣ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)