Η Ωραία Καβγατζού: Η ΦΥΛΗ ΤΩΝ ΝΤΕΚΑΥΛΕ(χρονογράφημα μιας νύχτας στην ...

Η Ωραία Καβγατζού: Η ΦΥΛΗ ΤΩΝ ΝΤΕΚΑΥΛΕ(χρονογράφημα μιας νύχτας στην ...: Πριν περίπου από τρεις εβδομάδες με προσκάλεσε μια φίλη μου να πιούμε ένα ποτάκι, με αφορμή τα γενέθλιά της. Η μάζωξη θα λάμβανε χώρα σε ένα...

Η ΦΥΛΗ ΤΩΝ ΝΤΕΚΑΥΛΕ(χρονογράφημα μιας νύχτας στην Αθήνα)

Πριν περίπου από τρεις εβδομάδες με προσκάλεσε μια φίλη μου να πιούμε ένα ποτάκι, με αφορμή τα γενέθλιά της. Η μάζωξη θα λάμβανε χώρα σε ένα συνοικιακό μπαράκι των νοτίων προαστίων. Δεν μπορώ να πω ότι πέταξα τη σκούφια μου-δεδομένου ότι όπως ο Αστερίξ έπεσε στο μαγικό χυλό και υπερκάλυψε οποιαδήποτε πιθανή μελλοντική του ανάγκη για δύναμη-έτσι και εγώ έχοντας διανύσει αρκετά χιλιόμετρα πάνω στα τετράγωνα τακούνια των μπαρέτων μου(ήταν τότε της μόδας) στην πρώιμη φάση της ψευτοενηλικίωσής μου από φοιτητικά μπαρ σε μουσικά καφενεία-απλά σταδιακά ξενέρωσα-άλλοι το λένε ωριμότητα-και απέβαλα αυτό τον τρόπο διασκέδασης από το σύστημά μου.
Όμως για να τιμήσω τη φίλη μου και κυρίως για να τσεκάρω αν αυτές οι μέρες είχαν παρέλθει ανεπιστρεπτί, έβαλα τον εαυτό μου στην ιεροτελεστία της τότε προετοιμασίας:έντονο βάψιμο-να διακρίνεται στα ντουμάνια-φόρεμα να χαροπαλεύει στα όρια του παρεξηγήσιμου και παπούτσια που σε λιγότερο από μισή ώρα θα ζωντάνευαν-δερμάτινα βαμπίρ-απομυζώντας αργά και βασανιστικά όλο το αίμα από τα δάχτυλα και τα πέλματα. Και πήγα. Και επέστρεψα καταθληπτική.
Το μπαρ είχε τα κλασικά στοιχεία κάθε τέτοιου μαγαζιού:Πρώτον, δυο barwomen-η μια μελαχροινή με μια φούστα τύπου:δεν χρειάζομαι γυναικολόγο αφού όλοι μπορούν να δουν τη μήτρα μου-λίγο αφελής, λίγο χαριτωμένη και η άλλη ξανθιά με δικό της μαλλί μέχρι τα αυτιά (το άλλο ντεκαπαρισμένο και ανεπιστρεπτί νεκρό από τις βαφές) , μια δερμάτινη ολόσωμη φόρμα, πιο αρπακτικό και πιο μπασμένη στα κόλπα του να κάνεις έναν άντρα να σε ακούει με τα μάτια. Δεύτερον, έναν dj πιτσιρικά υπερυψωμένο στον άμβωνα μιας μέτριας φιλοδοξίας με ύφος προβληματισμένο τύπου παράγω τέχνη και δίπλα του μια χοντρή Τούλα με ένα ποτήρι στο χέρι να κοιτάει δήθεν αδιάφορα ενώ από μέσα της να σιγοβράζει στο ζουμί της που ο dj αγρόν ηγόραζε.
Σε αυτές τις εικόνες προσθέστε διάσπαρτες παρέες 15χρονων αμούστακων αγοριών στο μεταίχμιο των ονειρώξεών τους με ύφος 35άρηδων, αψηφώντας τις πίστες της ζωής για τις πίστες του PS3 και ξεβγαλμένες 18χρονες που δυστυχώς άνετα θα τις πέρναγες για 35χρονες.
Αρχικά έπαθα γεωγραφικό σοκ γιατί αν εξαιρέσει κανείς τον Κιάμο που στηθοχτυπιόταν για κάποια προδομένη αγάπη από τα ηχεία του μαγαζιού, νόμιζα ότι μπήκα σε σουηδική σάουνα-εκτός από τον καπνό και τη ζέστη με περικύκλωσε ένα λιβάδι από γυναικεία ντεκαπαρισμένα κεφάλια. Μόλις είδα την ενασχόληση με τα κινητά συνειδητοποίησα ότι ήμουν στην Ελλάδα.
Απεναντίας, η πληθώρα των τριχών εξαφανιζόταν μόλις το μάτι έπεφτε στα μπλουζάκια των αντρών. Σε ποιον υπόνομο ταξίδευαν άραγε τα τελευταία απομεινάρια μιας στοιχειώδους αρρενωπότητας; Είχα αρχίσει να θλίβομαι: αφού οι άντρες προτιμούν να πονάνε πιο πολύ στο trimming παρά για δυο μάτια το παιχνίδι είχε χαθεί προτού καν παιχτεί.
Και δεν ήταν μόνο αυτό:υπήρχε μια διάχυτη αμηχανία καλυμμένη πίσω από μια κραυγαλέα ψευτομαγκιά, σαν να είχαν όλοι φέρει το σώμα τους αλλά δεν ήξεραν τι να το κάνουν. Καμία πρωτοτυπία, καμία έκπληξη. Αγοράκια λίκνιζαν τους γοφούς τους κάτω από το τραπέζι, κοριτσάκια λίκνιζαν τους γοφούς τους πάνω στο τραπέζι. Η πρόκληση, η θηλυκότητα στεκόντουσαν κάπου πιο πίσω, μέσα στα σκοτάδια, κάνοντας το ένα τσιγάρο μετά το άλλο μέχρι κάποιος να τις προσκαλέσει: επί ματαίω. Ο ερωτισμός θα ήταν μάλλον εκείνος ο αμήχανος τύπος που έπαιζε με τον αναπτήρα του.Λογικό που δεν τον πρόσεχε κανείς εφόσον είχε δώσει τη θέση του στην προστυχιά. 
Tα σώματα μετατοπίζονταν, δεν προσκαλούσαν. Τα βλέμματα σκάναραν, δεν καθήλωναν. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, έκανε την είσοδό του μια παρέα παντρεμένων-όχι δεσμευμένων-αντρών που το μάτι τους "έπαιζε" πιο γρήγορα από μετρονόμο στην υψηλότερη κλίμακα-άλλο ένα οχυρό εάλω.
Μέχρι το τέλος της βραδυάς ένιωθα κουρασμένη,όχι από την ορθοστασία αλλά από τη βεβαιότητα ότι εντέλει κάποια πράγματα χάνονται ανεπιστρεπτί. Λίγο πριν φύγω, με πλησίασε η μελαχροινή barwoman-ήμουν στο πόστο της-και με ρώτησε:
-Όλα ΟΚ;Θέλεις κάτι άλλο;
-Ναι, ψιθύρισα μέσα από τα δόντια μου.Ένα ποτήρι ντεκαυλέ με πάγο.
-Τί; Δε σ΄άκουσα..
- Ένα ποτήρι Chardone-έτρεμα μην τυχόν με άκουσε.
Και έτσι δειλή και ηττημένη αποχώρησα.

ΥΓΡΟΣ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ (ΤΟ ΣΕΞ ΣΤΟ ΠΑΡΑΛΟΓΟ)

Ήξερα ότι κατά πάσα πιθανότητα θα με περίμενε στο σπίτι. Εξάλλου ήταν οι μέρες του να φανεί. Γι αυτό και ειδικά σήμερα βιαζόμουν να επιστρέψω. Στη δουλειά μόνο αυτό σκεφτόμουν..
Όταν σχόλασα και πλησίασα με το αμάξι κοντά στο σπίτι ένιωθα ταραγμένη. Η προσμονή του επισκίαζε την ίδια του την εκπλήρωση. Πάρκαρα βιαστικά και προχώρησα προς την είσοδο. Τα γόνατά μου ήταν μια ζωντανή creme brule."Θεέ μου δεν μπορώ να περιμένω",σκέφτηκα. Ενώ αυτά διαδραματίζονταν στο κάτω μέρος του σώματος, στο πάνω τα χέρια είχαν αυτονομηθεί. Το αριστερό έψαχνε για τα κλειδιά μέσα στη τσάντα της Mairy Poppins ενώ το άλλο αδηφάγα είχαν κιόλας χωθεί μέσα στη σχισμή. Ένιωσα κάτι γλιστερό, σχεδόν υγρό αλλά τίποτα άλλο. Τη διαδικασία διέκοψε ένα αδέσποτο τεράστιο σκυλί που πλησίασε αποφασισμένο να καταλύσει στα σκαλιά του σπιτιού, οπότε άνοιξα βιαστικά διακόπτωντάς του τη φαντασίωση.
Αν και λογικά θα έπρεπε να νιώθω μια κάποια ανακούφιση, είχα το προαίσθημα ότι τα πράγματα θα έπαιρναν μια διαφορετική τροπή. Λίγα λεπτά αργότερα οι υποψίες μου επαληθεύτηκαν όταν μπήκα στην κρεβατοκάμαρα να ξεντυθώ. Με περίμενε στο κρεβάτι.Ένιωθα όπως το παιχνίδι του Luna Park που το χτυπάς και εκτοξεύεται ένα κόκκινο μπαλάκι μέσα σε ένα σωλήνα διαβαθμίσεων. 100-υπομονή την πέρασα. 200-αντοχή πάει κι αυτή. 500-αγωνία μόλις την άφησα πίσω μου. 1000-συγχαρητήρια, είμαι η νικήτρια. Μόλις έφτασα στην απόγνωση σε 5,2 δευτερόλεπτα.
Κάθισα στο κρεβάτι και τον τράβηξα κοντά μου. Τον πήρα στα χέρια μου. Φαινόταν πιο μεγάλος από ότι συνήθως. "Μάλλον λόγω περιεχομένου", αναλογίστηκα η άλογη. Προσπάθησα να τον βγάλω έξω με τα χέρια αλλά τα δάχτυλά μου έπαιζαν καστανιέτες. Τελικά επιστράτευσα το δεύτερο πολυεργαλείο μου: το στόμα. Στην άτσαλη προσπάθειά μου μάλλον τον σάλιωσα υπερβολικά -αν και μόνο στην άκρη τον ακούμπησα-γιατί μόλις τον άνοιξα άρχισα να ξεκολλάω από τα χείλη μου λευκά πραγματάκια. Όταν τελείωσα, τον άφησα να πέσει στα γόνατά μου και τον κοίταξα φευγαλέα. Μια τρομερή σκέψη πέρασε από το μυαλό μου: το σώμα μου είναι γεμάτο με υγρά. "Είσαι ο ιδανικός αγωγός μου, μωρό μου!" φαινόταν να μου λέει. Και για λίγα δευτερόλεπτα θα μπορούσα να πάρω όρκο ακόμα και τώρα που γράφω αυτές τις αράδες ότι ένιωσα τον ηλεκτρισμό του να με διαπερνά .Τον έσπρωξα με τη φτέρνα μου κάτω από το κρεβάτι. Νομίζω ότι μετά λιποθύμησα. Εξάλλου ήταν η πρώτη φορά που πήρα ένα τόσο μεγάλο...λογαριασμό της ΔΕΗ.




 

ΦΕΡΕ ΚΑΙ ΤΟ ΧΙΟΥΜΟΡ ΣΟΥ ΜΠΑΙΝΟΝΤΑΣ