Κάθομαι και παρακολουθώ το μελίσσι από μακρυά.΄Οχι πολύ μακρυά για να μην μπορώ να το αφουγκράζομαι και όχι αρκετά κοντά ώστε να κινδυνεύω από κάποια αναίτια επίθεση. Δεν έχω αποφασίσει ακόμα όχι αν θέλω να ενταχθώ αλλά αν το μελίσσι έχει σκοπό να με ενσωματώσει στον σφριγηλό και συμπαγή πυρήνα του. Οι μέλισσες αποτελούν μια οργανωμένη κοινωνία, με προκαθορισμένους ρόλους και αυστηρή ιεραρχία-όλα αυτά τα βλέπω να ξεδιπλώνονται μπροστά στα μάτια μου με μια νομοτελειακή απλότητα. Η εργάτρια φροντίζει να υπάρχει μια "τάξη πραγμάτων", μεριμνά αδιάκοπα ώστε να διατηρείται το μελίσσι ανέπαφο από τις πιθανές εξωτερικές απειλές. Και φυσικά πολύ κοντά της, απαλλαγμένη από τα καθήκοντά της η βασίλισσα. Την ξεχωρίζεις αμέσως από τον τρόπο που στροβιλίζεται ανάμεσα στις άλλες-υπερφίαλη,αχόρταγη στην προσοχή και το ενδιαφέρον.Ύστερα από λίγη ώρα καταφέρνει αυτό για το οποίο είναι πλασμένη:οι ρόλοι αντιστρέφονται και οι υπόλοιπες στροβιλίζονται γύρω της ενώ εκείνη αποστασιοποιείται θριαμβεύτρια μιας επαναλαμβανόμενης μάχης για επιβολή. Τώρα πια το ενδιαφέρον της έχει μετατοπιστεί στα παράπονα που φτάνουν σε εκείνη ως προς την ελλειπή προσφορά των κηφήνων που παραμένουν ανένταχτοι στη διαρκή προσπάθεια απόσπασης επιτυχημένων γονιμοποιήσεων για να μπορέσει αυτή η κοινωνία να στεριώσει και εν τέλει να διατηρηθεί. Αφουγκράζομαι λίγο ακόμα τον αδιάλειπτο βόμβο και αποφασίζω να μην περιμένω άλλο. Διακριτικά και χωρίς να διακόπτω κανέναν από τους ειρμούς που αιωρούνται πάνω από τα κεφάλια μας,βάζω σε μια κούπα λίγο καφέ και προσφέρω και σε αυτές. Τις φίλες μου..Με κοιτάζουν με συγκατάβαση και με μια αόρατη συνεννόηση από θεατής μετατρέπομαι σε ισότιμο μέλος. Νομίζω με προορίζουν για εργάτρια. Δεν με πειράζει. Ανέκαθεν πίστευα ότι οι φιλίες χτίζονται με κόπο..
