ΘΕΡΟΣ ΑΝΙΚΑΤΕ ΜΑΧΑΝ

Ψάχνεις απεγνωσμένα μια υποψία σκιάς κάτω από κάποιο καχεκτικό δεντράκι που έχει το θράσος να αναπτύσσεται ακόμα στην πόλη σου.Οδηγάς και αν δεν έχεις την πολυτέλεια του κλιματιστικού στο αμάξι σου, ανοίγεις το παράθυρο και νιώθεις σαν να έχωσες οικειοθελώς το κεφάλι σου στο φούρνο(εν ώρα λειτουργίας!). Όταν φτάνεις στον προορισμό σου και βγαίνεις από τον κλίβανο που σε μετέφερε νιώθεις τα ρούχα σου να έχουν γίνει μια δεύτερη, υγρή επιδερμίδα πάνω στην ήδη υπάρχουσα.Φάτσες ναρκωμένες από τη ραστώνη ,πιο χαλαρές εκφράσεις. Τραγούδια τέρμα από τα διπλανά αμάξια. Μια άσφαλτος που ιδρώνει κάτω από τα πόδια σου. Το νερό στο πλαστικό σου μπουκαλάκι που ποτέ δεν θα προλάβεις να το πιεις μέχρι το τέλος δροσερό. Οι επαναλήψεις στην τηλεόραση -σε ένα παράλληλο σύμπαν-που σε συντροφεύουν αναγκαστικά στις θερινές σου αϋπνίες.Οι ανοιχτές μπαλκονόπορτες που σε αφήνουν με την ψευδαίσθηση ότι οι ζωές όλων είναι προσβάσιμες-έστω για λίγο.Οι συνοικιακές καφετέριες που βουλιάζουν από ανθρώπους που δεν κάνουν τίποτα διαφορετικό από ότι τις άλλες μέρες.Η πεποίθηση ότι όλα παίζονται.Η άδεια που δίνουμε στον εαυτό μας να ξεφύγουμε για λίγο από τον ίδιο μας τον εαυτό.Μια τρόλεϋ βαλίτσα να διασχίζει βιαστικά μια διάβαση.Τελικά για πολλούς και όχι πάντα κατανοητούς λόγους το καλοκαίρι κερδίζει κατά κράτος και αυτοανακηρύσσεται η αγαπημένη εποχή των ανθρώπων.Είναι το σίγουρο ποντάρισμά μας σε μια ετήσια ρουλέτα που στήνεται ξανά και ξανά.Το περιμένουμε και το ξέρει!Για όσους μένουνε , για όσους επιστρέφουνε αλλά και για αυτούς που ετοιμάζονται να φύγουν μην ανησυχείτε:ο γερο-Θεριστής σε λίγο θα αποσυρθεί-προσωρινά-για να μας ανταμώσει και του χρόνου.Και δεν είναι ο μόνος που δεν θα πάρει σύνταξη ποτέ!